„Ja, Feuerbach”, dramat napisany przez Tankreda Dorsta we współpracy z Ursulą Ehler, w przekładzie Jacka St. Burasa, opowiada historię aktora, który po siedmiu latach nieobecności powraca do teatru, by wziąć udział w przesłuchaniu. Czekając na spóźniającego się reżysera, podejmuje próbę odzyskania swojego miejsca na scenie, konfrontując się z własną przeszłością, pamięcią i tożsamością artysty.
Prapremiera sztuki odbyła się 40 lat temu, w październiku 1986 roku w monachijskim Residenztheater. W historii polskiego teatru dramat zapisał się przede wszystkim dzięki wybitnej kreacji Tadeusza Łomnickiego, który w 1988 roku wyreżyserował spektakl w Teatrze Dramatycznym w Warszawie i wcielił się w tytułowego bohatera.
Projekt Katarzyny Kasicy wyrósł z twórczej współpracy i rozmów z Lechem Łotockim. Łączy refleksję nad pamięcią teatru z praktyką aktorską i poszukiwaniem sposobów zachowania ulotnego doświadczenia scenicznego. Jego ważnym elementem jest praca warsztatowa, oparta na improwizacji, pamięci ciała i dokumentowaniu procesu twórczego.
W centrum projektu znajdują się pytania o istotę aktorstwa, relację mistrz–uczeń i to, co pozostaje po roli, gdy spektakl znika z repertuaru, a jego świadkowie odchodzą. Jak ocalić doświadczenie sceniczne, które istnieje tylko przez chwilę? Co z pracy aktora zapisuje się w pamięci innych, a co bezpowrotnie przemija?
Czytanie performatywne jest częścią tego procesu i zaproszeniem do ponownego spotkania z dramatem Dorsta oraz wspólnego namysłu nad pamięcią teatru, jego twórców i przemijającą naturą sztuki aktorskiej.
Czytaniu towarzyszyć będzie muzyka wykonywana na żywo przez Huberta Zemlera.
Wydarzenie jest częścią autorskiego projektu Katarzyny Kasicy „Ocalić od zapomnienia. Ja, Feuerbach”, realizowanego w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
