Nie żyje Wiesław Królikowski. Dziennikarz muzyczny i współzałożyciel "Teraz Rock" spocznie w Warszawie

Miał 72 lata.

O śmierci Wiesława Królikowskiego poinformowała pogrążona w żałobie żona. Choć dziennikarz muzyczny zmarł 31 lipca, informacją o jego odejściu podzielono się 3 sierpnia.

"Z niemożliwym do nazwania bólem informuję, że mój ukochany mąż, mój cudowny kompan podczas naszej wspólnej dwudziestoletniej podróży Wiesław Królikowski, odszedł 31 lipca 2026. Pożegnanie Wieśka rozpocznie się 7 sierpnia o godzinie 11.10 Mszą Świętą w kościele murowanym na Cmentarzu Bródnowskim" - przekazała Anna Kwas-Królikowska.

Dziennikarz urodził się 25 listopada 1953 roku w Warszawie. Zmarł w tym samym mieście. Swoje pierwsze kroki w świecie mediów stawiał w latach 70., debiutując na łamach magazynu "Jazz". W trakcie swojej bogatej kariery publikował również teksty m.in. w "Nowym Medyku", "Magazynie Muzycznym", "Ekranie", "Spojrzeniach" oraz we "Wprost".

W 1991 roku Wiesław Królikowski wraz z Wiesławem Weissem założył magazyn "Tylko Rock", który szybko stał się jednym z najważniejszych i najbardziej cenionych czasopism muzycznych w Polsce, skupiającym miłośników rocka i metalu. W 2003 roku pismo zmieniło nazwę na "Teraz Rock" i pod tym tytułem jest wydawane do dziś. Królikowski przez wiele lat publikował na jego łamach swoje artykuły oraz pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego, którą sprawował do 2018 roku.

"Redaktorowi Wiesław Królikowski zawdzięczam wiele. Za dzieciaka czytałem Jego teksty, poznawałem wykonawców, których polecał w recenzjach, a później w cztery oczy, bo poznaliśmy się osobiście w dawnych czasach "Ryyyku". Pewnego dnia Wiesław zachęcił mnie do pisania o muzyce, do przeprowadzania wywiadów. Ale nie tylko zachęcił - także umożliwił mi publikowanie tychże, moim zdaniem koślawych, tekstów, zapraszając do współpracy w Teraz Rock. Wiesiek roztaczał wokół siebie specyficzną aurę, kojarzył mi się z konkretnymi wykonawcami i okresami w muzyce, zawsze fajnie było z Nim pogadać ,czy to w wyżej wspomnianym "Ryyyku", w redakcji, czy podczas szybkich spotkań na ulicy, w księgarni muzycznej, gdzie zostawialiśmy sobie płyty czy też w Jego mieszkaniu na warszawskiej Ochocie. W ostatnich latach z wiadomych powodów pisał niewiele, ale ja wciąż czekałem na Jego powrót. Dziękuję za wszystko, Redaktorze" - wspomina Adam Brzeziński.