Powstała piosenka o zwolnionym dyrektorze Pałacu w Wilanowie. "Za pana ciężką pracę". Będzie hit?
Piosenka, którą według "Gazety Wyborczej" może śpiewać twór sztucznej inteligencji, została napisana przez pracownika z działu IT.
14 maja (czwartek), Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie poinformowało, że Paweł Jaskanis przestaje być ich dyrektorem. Stało się to na wniosek ministry kultury, przez imprezę techno, która kilka dni wcześniej odbyła się na dziedzińcu warszawskiego zabytku.Więcej szczegółów tej sprawy opisywaliśmy TU.
Na reakcję jednego z pracowników nie trzeba było długo czekać. W sieci pojawiła się w piątek ballada na jego cześć, którą Jarosław Kulpiński z działu IT Muzeum Pałacu w Wilanowie wysłał nie tylko do wszystkich pracowników muzeum, ale i już byłego szefa.
"Tę piosenkę zrobiłem dla Pana parę tygodni temu. Myślę, że teraz właśnie nadszedł czas, żeby Pan ją otrzymał. Dedykuję ją Panu, za pana ciężką pracę dla Pałacu, dla króla Jana III, dla nas!!!" - napisał w wiadomości, którą cytuje "Stołeczna".
Oto cały tekst ballady dla zwolnionego Pawła Jaskanisa do której dotarła "Gazeta Wyborcza":
"Klucze do historii w dłoniach mocno trzyma, Gdy nad Wilanowem wstaje sroga zima, Albo gdy lato złoci królewski dach, On czuwa nad pięknem, co drzemie w tych snach.
Pałac Jana Trzeciego, duma naszych lat, Dyrektor go chroni przed wichrami strat.
Wilanowski strażnik, serce pośród ścian, Gdzie duch Sobieskiego spotyka swój plan. Z pokorą dla sztuki, z miłością do barw, Przez wieki prowadzi ten najcenniejszy skarb. To misja i honor, to wieczności szept, Dyrektora droga przez historii step.
Każda rzeźba milczy, każdy obraz wie, Ile trudu trzeba, by ocalić je. Zarządzać tradycją, trzymać mocno ster, W świecie pełnym zmian i nowych er.
Tu każdy kamień ma swe imię i głos, Dyrektor w swe ręce ujął ten los.
Wilanowski strażnik, serce pośród ścian, Gdzie duch Sobieskiego spotyka swój plan. Z pokorą dla sztuki, z miłością do barw, Przez wieki prowadzi ten najcenniejszy skarb. To misja i honor, to wieczności szept, Dyrektora droga przez historii step.
Kiedy turyści opuszczą ten próg, On patrzy na ogród, na piękno tych dróg. Zostaje sam z królem w ciszy komnat tych, By jutro znów budzić historię z jej dni.
Wilanowski skarb, wilanowski czas, Strażnik pamięci w każdym z nas."
